POZİTİF BİR DOĞUM HİKAYESİ 2

Ay evde olunca ne cuma anlamlı ne pazartesi anlamsız hepsi bir :D

Neyse ilk önce yazmak istediğim konu doğum hikayemdi bir çoğunuza belki uzak bir konu ya da asla ilginizi çekmiyor ama emin olun doğum sürecinde olan biri için ilaç niteliğinde bu yazı. Hayır sancı çekerken pozitif bir doğum hikayesi okuyordum oradan biliyorum :D :D

Bu da ilk doğum hikayem okumak istersiniz belki tık tık

Evet en son buraya veda ettim ve çıktım başı sonu belli olmayan doğum iznime...

37. Haftada zorunlu olarak bıraktım işi ve evde ki işlere koşturmaya başladım. Kerem bebeğimize lavanta kesesi yaptırdım. Ev baştan aşağı temizlendi ben hazırım çanta hazır beklemeye başladık. İkramlıkları bile yaptık attık dolaba düşünün. İlk doğumumu 38. hafta da yaptığım için her an bekliyorum her an tetikteyim. Hafta da iki doktor kontrolleri var nst ye bağlanıyorum falan ama baktık ne gelen var ne giden :D

Neyse dedik bu ağırdan alacak herhalde sakin olalım. Ama ben yanıyorum arkadaşlar bir kova buz ile yaşıyorum hava da bana inat daha da ısınıyor. 39 bitti 40 bitti... Benim sinirler iyice gerildi yok gelmiyor bu çocuk. Hayır bu sefer neden gelmek istemiyor diye taktım (hamile kafası) :D :D

Öyle Böyle derken bütün günler bitti. Doktora her gidişimde doktor yatırır diye doğum çantasıyla gidiyorum tık yok :D

41. haftanın başında gittik doktora herhalde bu seferde yatış vermez diye rahat hiç bir şey almadan. Doktor baktı ve kızım artık bir karar ver eşin yaşlanmaya başladı çocuğun kakasını yeme riski oluşabilir dedi. Bugün mü doğurursun yarın mı  :D Ben bir kaldım tabi, tarihte 10 eylül... Ay ayın 10'u güzel olur 11 olmasın dedim ve belirsiz bir sürece başladık...

Oğlum evde annemle, eşim işe gitti yanımda sadece kız kardeşlerim var bu şekilde plan yapmıştık

eşim doğuma yakın annemse oğlumla birlikte doğumdan sonra gelecek. İlk doğumumu da sunii sancı ile yapmış olduğumdan bu sefer korku yoktu acıyı biliyordum. Yatışım yapıldı taktılar sunii sancıyı aldılar bizi sancı odasına. Doktor bekleyeceğiz kızım bir güne yakın zamanımız var olmazsa sezeryan ile olabilir hazırlıklı ol dedi. Benim moralim bir bozulmadı değil tabi bir de bana gece 12 den sonra bir şey yeme herhangi bir olasılığa karşı dedi, açım hem de. Neyse başladık yavaştan yavaştan sancıya nst yede bağlıyım bu arada saat 12:00.

Zaman yavaş yavaş geçiyor kızlarla muhabbet ediyoruz doğum hikayesi okuyorum falan o ara kardeşlerim biz bir şeyler yiyelim geliriz yanına deyip çıktılar ben de youtube'dan mösyö Taha videosu izliyorum öyle bir rahatlık, tabi sancı vuruyor ama daha yavaş yavaş...

Tam kızlar çıktı bende videoya dalmışım içimde bir balon patladı başka nasıl anlatılır tarif edilir bilmiyorum ama bildiğiniz balon patlaması sesi paat ! Bozuntuya vermedim ama bir şeyler olduğunun farkındayım cenin pozisyonunda yatıyorum. O ara ebe geldi kontrole bende anlattım durumu aaa ne güzel ek müdahale olmadan suyunuz gelmiş bu doğumu hızlandırır dedi sevindim baya :)

Sancılar yavaştan artmaya başladı nst den ayrıldım ve ayağa kalkıp yürümeye başladım ilk doğumumda hiç kalkmadan yatmıştım sancıları öyle karşılamıştım ama bunda yürümekte beni rahatlattı.

Saat 15:00 oldu ebe tekrar kontrole geldi gidişatın güzel olduğunu açılmamın 6 cm olduğunu doğumun bu akşam olabileceğini söyledi. O zaman eşimi aradık artık gelebilirsin diye. Not eşim biraz panik bir insan o yüzden ne kadar geç gelirse o kadar iyi :D :D Saat 15:30 da kendi doktorum geldi bu sefer kontrole ve her şeyin yolunda olduğunu 2-3 saat içerisinde doğumun olabileceğini biraz da plates topunda zıplamamı söyledi. Geçen doğumda hiç böyle şeyler yapmamıştım.

Eşim de yanımda sancı gelince top üzerinde zıplıyorsun gidince geziniyorsun ilk bir kaç defa yaptım yok olmuyor çok şiddetli geliyor artık sancılar. Dayanılmaz noktalardaymışım meğer. Daha fazla duramadım topun üzerinde yatmaya karar verdim kardeşlerimde biz de kötü olduk biraz hava alalım deyip çıktılar. Kaldık eşimle baş başa... Kızlar çıktı bana bir şey oldu resmen bebeğin geldiğini hissettim hemen eşime koş ebeyi çağır dedim. Ebe gelip bir baktı aaa bebek gelmiş hemen acil doğumhaneye...

Kızlar Allah'dan kapıdan çıkmamıştı daha. Beni sürüyerek doğumhaneye aldılar. Çıktım çatala Allah'ım ebe hazırlık yapıyor ama ben dayanamıyorum tutamıyorum bebeği içeride çıktı çıkacak ! Ebe dayan diyor hayır daha fazla tutamıyorum bebeği diyorum o sıra jet hızıyla doktor girdi ve başladık doğuma. Tecrübenin her şey olduğunu bir kere daha gördük. Ikın kızım tamam nefes al tekrar ıkın tamam nefes al vee Kerem bebek kollarımızda...

Hem de boynunda iki kere kordon dolanmış hali ile !!!!

Kordon dolandığını ultrasonda gördük ama doktor bilinçli olacağımız için normal doğum olabileceğini söyledi. Ama o da iki sefer dolanmasını pek beklemiyormuş. Doktorum ve hemşireler beni tebrik etti sakin bir doğum yaptığım için :D 

Keremi alan hemşireler biraz temizleyip yanak yanağa getirdiler bizi o koku rabbim o koku cidden unutulmaz.... Allah tüm isteyenlere nasip etsin en hayırlı zamanda inşallah :)

Kerem bebeğimiz 3700 gr 51 cm doğdu. Bebek hemşireleri biraz hızlı soluk aldığını dinlenmesi gerektiğini söylediler. Doktor üç dikiş attı bana sanırım ilk doğumdaki dikişlerim yırtılmış ekstra bir şey olmamış çok şükür. Beni odaya aldılar saat oldu 17:00. Öyle bir rahatlama yok anlatamam ama dilim damağım kurudu ve hala açım. Bir de bana demesinler saat 20:00 kadar yemek yiyemezsiniz. Ben hayatımda böyle acıktığımı hatırlamıyorum. O kadar oruç tuttum ama böylesini yaşamadım. Saat 20:00 i zor ettim odaya gelmiş soğuk yemeği yedim düşünün o kadar açım. Sonra Oğlum annem geldiler daha çok küçük olduğu için pek bir şeyin farkında değil garibim. 

Sonra gelenler gidenler doktorlar çıkış derken eve geçtik. İki çocuk ben... Önceleri gerçekten çok çok zordu bu sefer ki lohusalığım da hep ilk çocuğuma ağladım düşündüm ağladım kalktım ağladım... Ama o da geçti çok şükür geçiyor bitiyor... Kerem'imiz neredeyse 10 aylık oldu ve ben işe döndüm bile...

Doğum yapacak herkesin Allah yardımcısı olsun inşallah... Geçiyor bitiyor unutmayın ve hoşça kalın...  

POZİTİF BİR DOĞUM HİKAYESİ

Annelik çok güzel gelsenize

Uykusuz geceler ağlayan bebeler bitmeyen gaz sancıları hepsi annelikte :D

Korkmayın korkmayın girince alışıyorsunuz :)

Daha doğrusu bu annelik bizim DNA'mız da var ve bebekle birlikte gizli tutuldukları yerden gün yüzüne çıkıyor ve anne oluyoruz.

Tabi ki her anne farklıdır.. Her çocuk ayrıdır sana iyi gelen ona iyi gelmez her anne kendi çocuğunun dilinden anlayan en iyi kişidir. Bu yüzden kapatın kulaklarınızı ve anın tadını çıkarın her ne kadar ben bu konuda yani anın tadını çıkarmak konusunda çok başarısız olsam da.

İlk hamilelik ilk çocuk olunca her şey çok çok özel..

Ben bu doğum konusunda nedense hep çok rahattım görende 10 tane doğurmuş zanneder. Benim ki biraz genetiğe güvenmekti. Çünkü ailemizde ki çoğu kadın annem de dahil olmak üzere normal doğum yapmışlardı ve her kız annesine benzerdi falan filan diyerek hep doğuma kadar kendimi bu şekilde rahatlattım.

Hatta ve hatta artık doğumum başladı ben diğer sancı çeken kadınlara moral veriyordum düşün o derece rahattım :)

Hiç bir şekilde yürümedim bildiğin yattım o son günler fakat 37. haftaya kadar hep çalıştım sabah 6 buçukta kalkıp işe geldim çalışmanın doğumumu kolaylaştırdığını düşünüyorum. Hamileliğim boyunca toplam 12 kilo gibi ideal kilo aldım sanma ki dikkat ettim her bulduğumu yedim ama hiç bir şekilde aman kilo alacağım diyet yapayım derdine düşmedim. tartıya da doktordan doktora çıktım rahat olun sevgili anne adayları ne varsa rahatlık da var.

Doktorumun bana söylediği son hafta kontrol için gitmiştim doktor bey hafta sonuna kadar bekleyelim bu hafta içinde doğum olur fakat bir doğum belirtisinde hemen hastaneye gelmelisin dedi.

O gün aile boyu evimi temizledik annem de hadi artık bebeğimiz her şey hazır gelebilirsin diye benimle dalga geçiyordu. O akşam gece yarısı nişan geldi fakat o gün yapılan kontrolde ebe bana bu şekilde lekenin gelebileceğini söylemişti. Peki ebenin kontrol lekesi miydi yoksa doğum başlangıcı mıydı hastaneye gitmeli miydim ? Kafamda bu şekilde deli sorularla annemi aradım o da sabaha kadar bekle bakalım dedi bende bu rahatlıkla hemen uyudum sabah kalktım bir güzel duşumu aldım giyindim süslendim hastaneye kontrole gittim daha bebeğimi beklemiyordum çünkü nişan gelmesinden sonra 1-2 gün içerisinde doğum oluyor diye biliyordum zaten hiç sancım da yoktu. Hatta annemlere siz gelmeyin ben eşimle birlikte giderim dedi. 

Doktor kontrol ettikten sonra bence bebek daha gelmiyor ama bir de ebe görsün deyince çıktım doğum haneye. Ebe gelip beni kontrol edince doğum başlamış dedi tabi ben şok hemen doktorumu çağırdılar 4 cm açılma varmış ama bende gram sancı yok. Doktor geldi o da kontrol ettikten sonra yatışını yapın dedi ve suyumu patlattı. Ben hala ne olacak acaba falan derken suni sancıyı da taktılar koluma. Dışarıda eşim ne doğum çantam yanımda ne de ailem. Ben hastane önlüğü elimde suni sancım ile eşimin karşısına çıkınca adam da şok oldu. Dedim bebeğimiz geliyor sen hemen annemleri çantamı al gel. O gittik den çok sonra hastane de yalnız olduğumu fark ettim yani doğursam yanımda kimse olmayacak Allah dan hastane evimize yakın. Sonra annemler bir koşu geldiler beni odaya aldılar ve doğum sürecim başladı. Sunii sancının her zaman çok daha fazla sancı verdiğini okumuştum deli gibi sancı bekliyorum ama bende daha hiç bir sancı yok sancıyı bırak ağrı bile yok. Doğum katında millet deli gibi çığlıklar atıyor ben fotoğraf makinelerine poz veriyorum. Meğer düşük doz daymış benim sancım hemşire gelip yükseltti ve sancılar başladı. Tıpkı şiddetli adet sancısına benziyor güzel yanı bir süre ara vermesi. Başladım bende sancı çekmeye eşimin ellerini tutup yattım cenin pozisyonunda kimileri yürü dedi ama ben de yürüyecek derman yoktu sanırım ben sancıyı yatarak çekenlerdenim. 12 gibi başladı sancılar. Arada ebeler gelip beni kontrol ediyorlardı daha sabaha ancak doğar bu çocuk deyince biraz canım sıkıldı ben o kadar saat bekleyemem vallahi deyip duruyorum. Saat 5 buçuk gibi ebe gel bakalım seni bir de doktor görsün deyince beni aldılar doğumhaneye. Doktorum açılmanın 9 cm olduğunu söyledi hadi kızım bence hazırsın bu işi yapabiliriz dedi. O kadar çok doğum hikayesi okudum ki. Bu arada sancılar deli gibi geliyor ama ben her adet sürecini sancılı geçirdiğim için alışkınım. Neyse artık yolun sonundayız doktor bana tüm nefesinle ıkın dedi. Ben olabildiğince ıkındım ama ben kendim ıkınıyordum öyle bir his gelmedi vücuduma doktor çok güzel devam et bir kere daha ıkın dedi ıkınıyorum ama deli gibi sular yürüyor yüzümden ben hayatımda böyle terlemedim doktor çok güzel artık sona geldik son kez ıkın dedi bu sefer deli gibi ıkındım ve dur dedi doktor nefes al nefes al ve sonrası büyük bir rahatlama ve bir ağlama sesi ömrün boyunca unutamayacağın bir ağlama. Bu duyguyu anlatmanın bir yolu yok bence kendini bir kahraman gibi görüyorsun. O rahatlamayı ancak yaşayan bilir. Bebeğim doğmuş kucağıma gelmişti bile daha sonra dikişler için kenara aldılar. Allah'ım böyle bebek görmedim gözleri açık deli gibi etrafa bakıyor :) sonra hemşire çıkıp bebeğimin kıyafetlerini isteyince ailem de şoka girmiş onlar beni muayene oluyor biliyor çünkü :)   

İşte böyle daha sonra eş düştü dikişler atıldı bebeğim giydirildi beni oturur pozisyona getirdiler verdiler bebeğimi kucağıma işte çıkıyordum. 

Sonrası kahkahalar mutluluk gözyaşları... İlk emme provaları... 

Bu arada onca blog okuyup hastane çantası hazırladım bebeğim için kendim için lohusa terlikleri pijamaları falan hiç birini giyemedim 3 saat sonra kendi evimdeydim çünkü. Hatta o kadar ki yakınlarımız bile hastaneye gelemedi eve geldiler. İşte bu da normal doğum güzelliği sanırım ertesi gün de ayaktaydım. 

İşte benim doğum hikayem böyleydi umarım bu yazıyı okuyan sevgili anne adayları da benim kadar kolay bir doğum yaparlar amin :)

Hoşça kal sevgili ekran başındaki...