Hayat gerçekten çok tuhaf İstanbul'a aşık biri olarak bir günde nasıl nefret ettim bir ben bilirim.
Adam iki adım ötemde trafikten gidemiyorum yanına, yok durmuş trafik.
Hastaneye ulaştım arabamı nereye bırakacağım, bakın şaka yapmıyorum bırakacak yer yok vallahi billahi, neyse ücretli bir yer bulup koştum hastaneye eşim sedyede yatıyor dizden aşağı kemiği kırılmış ve de çıkmış. Çığlık çığlığa bir ağrı. Akşama kadar bağırdı neredeyse, hastane o kadar kalabalık ki mr için bin kişi bekliyorsun ama çığlıklar hala devam ediyor. En sonunda kemik yerine oturmadı ve acil ameliyat dedi doktorlar.
Ben benden gittim zaten. Allah'tan sevdiklerimiz hep yanımızda Allah hepsinden razı olsun böyle günlerde çok çok önemli şeyler. Ameliyat bitti bizi odaya aldılar her tarafı demirlerle çevrelenmiş çok kötü durumdaydı bacağı 10 gün sonra yeniden ameliyat edeceğiz belki 3. bir ameliyat bile olabilir dedi doktorlar. Bir hafta sonra istenilen kıvama geldi sanırım ve yeniden ameliyata aldılar. Bu sefer çok ağrılı bir süreç yaşadık platin takılması ne zormuş meğer. Eşim ben bu ağrı ile nasıl duracağım dedi abartma doğum yapan kadınlar 1 gün boyunca sancı çekiyor deyip moral verdim tam bir destek mekanizmasıyım.
Nisan
1 Nisanda eşim ikinci ameliyatını oldu. Demirlerden kurtulduk şükür. Ama yatakta dönmek bile ne zor yarabbim, tuvalete gitmekten banyo yapmaktan bahsetmiyorum bile. 6 hafta ayak üzerine basılmayacak, 4. günün sonunda eve çıkabilirsiniz dediler eşime bakacak benden başka kimse yok en sonunda ücretsiz izne çıkmaya karar verdim ve evdeki günlerimiz başlamış oldu. İlk zamanlar çok çok zordu gerçekten bir şeyin kıymeti kaybedilmeden anlaşılmıyor sağlıklı olmak öyle büyük bir lüks ki. Çok şükür günden güne daha iyi olmaya başladı. Platin takılması durumunda Walker kullanmak çok iyi oluyormuş eşimi o ayağa kaldırdı. Yavaş yavaş tuvalete kendi gitmeye başladı şükür. Bu arada kız kardeşimin nişan tarihide bizim yüzümüzden ertelenmiş oldu çok üzüldük bu duruma eşim biraz daha iyi olunca o zaman tanışmaya gelsinler dedik. Kafamızı biraz o yordu da şükür hastalık psikolojisinden çıktık. Eşim daha iyi olunca bende kafamı toplamak için dışarı çıkmaya başladım çünkü gerçekten iyi değildim. Sürekli kötü bir şey olacak endişesi taşıyorum deli gibi korkuyorum bir de üzerine okulda yaşanan olaylar binince ah ahh yani. Nisan sonunda nasılsa Mayıs ayı bol tatilli diyerek işe geri döndüm. Eşimin önüne her şeyi yığdım kahvaltı, öğlen yemeği, atıştırmalıklar, kahve, çay, su. :D
 |
| Hastane Otoparkı Kaosu |
 |
| Ben bir ramen bağımlısıyım |
 |
| Bahar çağla ile başlar |
 |
| erik ve yeni dünya ile devam eder |
Mayıs
Doktor kontrolleri sonucu şükür işler iyiye gitmeye başladı. Koltuk değnekleri ile yürüyebilirsin dedi doktor. Gündüz yürüyüşleri iyi geldi eşime de yoksa koca bir bahar evde yatarak geçti. 10 mayısta kız kardeşimin nişanını yaptık her şey çok güzel oldu. Aile arasında en yakın arkadaşları ile sade bir törendi. Sonrasında bol tatil... Genel olarak evdeydik sonra kurban bayramı geldi biraz kendimizi dışarı attık eşimi tek ayağının üzerinde pikniğe bile götürdük. Yaşama sevgisi deyince de biz. Bayram öncesi biraz Eminönü havası aldım. Hava da bayramda güzel olunca sahilde bulduk kendimizi seke seke eşimi her yere taşıdık :D Bu arada motor hayatımızdan çıkınca malumunuz yeni bir araba gerekti tabi ki bu araba kime alınacaktı :D ben tabiki ben tabi kiiiiğ :D
 |
| Kardeşimin Nişanı |
 |
| Karışık kızartma gerçeği |
 |
| hacı bekir lokumları |
 |
| Eminönü havası |
 |
| Bayram Kahvaltısı |
Haziran
Ve eşim aylar sonra işe döndü. İşkolik bir insan zaten böyle sınanabilirdi. Bu seferde fizik tedavi başladı eve erken geliyordu. Normalde hep geç gelirdi üzülürdüm bu duruma dualarımıza söylediklerimize gerçekten dikkat etmek gerekiyor.
Artık ilk okulu bitiren bir oğlum var. Doğdu doğacak yürüdü yürüyecek okudu okuyacak derken ilk okul bile bitti. Duygu dolu bir gündü bol bol ağlamalı yaş geçtikçe böyle olaylara çok daha fazla ağlar oldum. Okul piknikleri vedalarla dolu bir aydı haziran. Sonunda karneleri de alıp okulu kapattık iş yerinin de 3 ay tatil yapmaması gerçeği ile yine yüzleştim yine neden öğretmen olmadım dedim. İnsanlar beni hep öğretmen zannediyor çoğu insan hocam diye konuşur hatta esnaflar. Karne aldıktan sonra rutin oluşturmaya çalışıyorum sinemaya gidiyoruz ve hamburger yiyoruz bu sefer bunu maaile yaptık çok güzeldi çok hepimiz çocukluğumuza geri döndük. İşte yazda böyle başlamış oldu sevgili okur. Peki yaz nasıl mı geçti ? Eee Sonrası sonra :)
 |
| Yaz Akşamları |
 |
| Aşure En sevdiğimdir |
 |
| yaz = enginar |
