2026 YILI DİLEK LİSTESİ

 Ne zamandır bu yazıyı yazmak aklımda. Kendi günlüğüme yazdım 2025 in özetini yeni yıldan dileklerimi. Dün gece tesadüf bloguma girince çok güzel bir yoruma denk geldim lütfen yazın biz sizi okumayı seviyoruz diye. Resmen gözümden kalpler çıktı ve buradayım 😎

Gelelim 2025 vedasına...

İnsan hep en kötüsü bu diyor ama daha da kötüsü geliyor ya son bir kaç yıldır bu şekilde yaşadık resmen. Rabbim sınıyor belli zor sınavlardan geçtik. İnsan isyan etmemek için gerçekten zor dayanıyor. Ama bir şekilde güneş doğuyor günler geçiyor yaşamak zorunda kalıyoruz.

2025 e girerken her sene olduğu gibi asla hastaneye gitmeyelim gibi dilekler yazıyordum ama şimdi hesapladım hastaneye gitmediğimiz ay yok resmen artık ben de anksiyete oluşturmaya başladı. En ufak hastalıkları da büyütmeye başladım. Aslında yaşadığımız ani kaybın etkisi olduğunu düşünüyorum ama bu şekilde yankı buluyor bende.

Geçen yıl ki dileklerim işte burada tık tık

Güzel başlamıştı aslında uzaktaki dostlarla bol yemekli eğlenmeli olarak. Yazdığım dileklerden gerçekleşenlerde olmuş, kardeşim İngiltere'ye gitmiş eşim motorunu değiştirmiş ama öyle durup dururken de bir para gelmemiş yani gelecek gibi oldu ama gelemedi gibi de hahaha. 

Aaa durun ciddi anlamda kilo verdi bu kız miss gibi gitti diyetisyene tuttu boğazını verdi 7 kilosunu maşallah maşallah. Her ay iki kitap sözümü de tutmuşum. Ama sosyal medyadan da uzak duramadım pek. Çocuklar yaz okuluna gittiler çok da eğlendiler 😊 Tarkan harbiye de konser vermedi ama en azından başka yerlerde de olsa veriyor ama biz gidemiyoruz o ayrı.

Yine de başarılı şekilde tamamladık çok şükür hayattayız. Çalışıyoruz evimiz barkımız var sağlıklıyız.

Pekiiiiğ 2026 dan neler bekliyorum;

Sağlık konusu artık sende Rabbim. Ağzımı açmıyorum en zorlandığım tevekkül ediyorum.

Hayırlısından bol kazanç diliyorum. Artsın eksilmesin taşsın dökülmesin :)

Eşim inşallah tüm sıkıntılarından kurtulur çok amin.

Kötü niyetli insanların bizden arşın arşın uzak olduğu bir yıl

Yeni şehirler ülkeler gezdiğimiz bir yıl olur inşallah

Çocuklarımın mutlu olduğu yine yaz okuluna gittiği bir yıl

Yeni bir araba diliyorum Rabbimden ne dilerseniz demiş cimrilik yapmıyorum.

İş konusunu da Rabbime havale 😑

Yine bol okumalı izlemeli sanatsal faaliyetli geçsin Tiyatrolara gösterilere gidelim bir sürü etkinliğe katılalım

Buzdolabını ve bazamızı değiştirmek istiyorum bu yıl

Bol güzel hediyeli bir yıl olsun bana gelen

İstediğim çoğu şeyi aldığım bir yıl inşallah.

63 kiloda sabit kalmak istediğim bir yıl (tut boğazını yani )

Bol arkadaş buluşmaları ile geçen

Kız kardeşimin kendine hayırlı bir kısmet bulduğu bir yıl

En güzelinin en kolayının en sağlıklısının hayırlısı olduğu bir yıl

Tarkanı harbiyede en önden izlediğim bir yıl 😎

Bir de beni heyecanlandıran güzel yeniliklerin olduğu bir yıl inşallah.

İşte böyle sevgili okurcum. Umarım çok harika bir yıl olur hem benim hem senin hem ülkemiz hem de dünyamız için. Ülkemiz için güzel yağışlar bol hasatlı bir yıl. Çok çok amin hepsine 

Şimdilik hoşça kal oralarda pek sevgili beni okuduğunu bildiğim okurcum.

SEVGİLİ GÜNLÜK 17

 Bloğumu çok özledim.

Aslında beni yüksek tutan her şeyi çok özlüyorum.

Blog yazmak romantik komedi diziler izlemek iyi kitaplar okumak bir şeyler çizmek şiir okumak gibi gibi gibi...

Aslında bu yazıyı neden yazıyorum. Bu aralar yine duygu durumumu toplamak iyi hissetmek için Kore Dizilerine başladım. İzlediğim dizi de çocuk bir blog yazarı ve her gün yazı yazıyor. O her yazdığında bloğumu blog yazılarımı ne kadar çok özlediğimi fark ettim.

Bloğumda mutlaka her gün okunuyor buna daha da çok şaşırıyorum. Eskilerden de kimse kalmamış hep sayfalarını tek tek dolandım. Bir ara ne kadar aktiftik mimler hediyeleşmeler mektuplaşmalar daha neler neler.

Hep güzel anılar bırakmış bende blog. Yazı yazmayı bıraktım günlük yazmayı bıraktım kitaplara ayıracak çok az vaktim var kısacası beni ben yapan o kadar şeyden vazgeçmişim ki kendimi kaybetmişim.

Ama işte buradayım. Sende oralarda mısın sevgili okur.

Bu yaz pek iç açıcı geçmedi her yaz bir parça yıkıp geçiyor artık beni. Temmuz ayının ilk günün de birden kendimizi ameliyat koridorlarında bulduk. Küçük oğlumun apandisi patlamış acil şekilde ameliyata alındı. Ben daha ne oluyor diyemeden ameliyattan çıktı kritik olduğu bağırsağa zehir bulaştığı gerekirse bağırsakların bir bölümünün alınma ihtimalinin olduğu söylendi yaşadığım şoku anı kulaklarımın çınlamasını anlatamam sanırım.

15 gün hastane de kaldık oğlumla birlikte, şükür iyi ama bende derin izler bıraktığı kesin. Önce babamın ani kaybı sonra eşimin kazası bu yazda böyle bir olay yaşayınca yazları sevinçle bekleyemez oldum.

Sonrası toparlama süreci yazın elimizde kalan son günlerini değerlendirme modu ile geçti. Hep bir şey olur mu acaba başına bir iş gelir mi diye stres olmaktan ne yapacağımı şaşırdım.

Öyle böyle kendimizi Ekim ayına attık umarım bundan sonrası güzellikler ile doludur hepimiz için. Çok çok yorgun hissediyorum bedenimi hem çalışmak hem eve bakmak hem çocuklarla ilgilenmek beni tükenmişlik sendromuna itiyor. Hürrem gelsin de tükenmişlik ne görsün :D

İşte bu yüzden sevdiğim beni mutlu eden şeyleri yapmanın derdindeyim hep. Yazı yazmak müzik dinlemek kitap okumak birazda sosyal medyadan uzak durmak.

Bizden haberler böyle sevgili okur.

Umarım oralarda her şey yolundadır.

RAMAZAN 2025

 Hello pek sevgili beni terk etmeden okuyan okurcum :)

Umarım oralardasındır çünkü ben buralardayım :D (öyle de bir yüzsüzlük)

Ramazanın son günlerinden ses etmek istedim. Bloğumun okunmasına hala hala şaşırıyorum. Cidden oradasın yani :)

Nasıl geçti Ramazan sizin oralarda. Bizim buralar da çok hızlı yaşandı :( Ben zaten iftara yetişemiyorum diye hep annemdeydim (asla yemek yapmaktan kaçtığımdan değil yani :D ) bu Ramazan toplam 3 kere yemek hazırlamışım ama ikisi toplam 30 kişiyeydi lütfen not edelim hakkım yenmesin.

Ama güzeldi be her zaman ki gibi. O duygu bambaşka giderken hüzünleniyor insan nasıl bir huzur yükleniyorsa. Bol bol iftar yaptık bu sene sevdiklerimizle akrabalarımızla iş arkadaşlarımızla...

Ramazanın bu birleştirici gücünü de çok seviyorum. Onca insan bir sofrada...

Daha nice Ramazanlara kavuşalım inşallah :)

Dip Not: Kızıl Goncalar dizisi bitiyormuş 10 yıl aradan sonra ilk defa tv de bir dizi takip ettim sonu böyle olmamalıydı çok duygusalım o konu ile ilgili ayrı bir yazı yazacağım :(

SEVGİLİ GÜNLÜK - 16

 Selam pek sevgili okurcum.

2024 yılının son günleri ne durumdasın bakalım.

Güzel bir yıl mı geride kalan yoksa lanet ederek hatırlayacağın bir yıl mı.

Benim için çok stabil bir yıldı taa ki eşim kaza geçirene kadar. Şükür iyiyiz ama eskisi gibi değiliz.

Ve buna neden olan insanların hiç bir şey yokmuş bu olanların tüm suçlusu kadermiş gibi davranması beni çıldırtıyor.

Neyse neyse bu konuları ardımda bırakıp çoğu insanı Allah'a havale etmiştim ne zamandır.

Buralar şükür standart. 

Bu okul işi çalışan bir kadın için zor be dostum. Hadi bir şekilde her şeye yetişiyorsun da bu okul anneliği sınıf arkadaşlarına yetişmek zor. Hafta içleri buluşmalar düzenlemek istiyorlar ee ben yokum bensiz yapın diyorum tadı olmaz diyorlar bu konuda da sınıfta kalıyorum. Tıpkı asla iyi bir komşu olamayacağım gibi. Komşularımda çok denedi ama gerçekten zamanım olmuyor bu tarz etkinlikler için :(

Sonraaa akraba günü düzenliyoruz her ay bir gün. Merak etme sadece sevdiğimiz akrabalar :D Güzel oluyor genelde düğünde cenazede gördüğümüz insanlar sohbet edecek zamanı bulamıyoruz. Kuzen çocuklarını tanımıyoruz falan bununla birlikte bu günü yapmaya karar verdik. Şimdilik güzel de gidiyor. Geçen haftasonu annemdeydi ve aşırı kalabalık oldu. 25 kişiye servis yaptık Allahtan her gelen bir çeşit yapıp getiriyor.

Yeni yıl zamanlarını oldu bitti çok severim. Etrafın ışıl ışıl oluşu hiç yoktan umutla bekleyişi hediyeleşmeyi falan. Aileme de her sene küçük hediyeler alırım bu hafta bir şeyler alacağım. Her sene bloguma da yeni yıl dileklerimi yazıyorum bir sonraki yazı bu olur sanırım umarım unutmam :)

Bol bol kitap okuyorum maşallah diyelim. Müziksiz bir hayat düşünemiyorum zaten. Ve tabi ki kızıl goncalar fanlığım tüm hızıyla devam ediyor.

Bizden haberler bu şekilde. Umarım oralarda da her şey yolundadır sevgili okurcum. Bir sonraki yazıya kadar hoşça ve dostça kal. 

SEVGİLİ GÜNLÜK - 15

 Bloğumu hep özlüyorum.

Sanırım kapatmama nedenim bu.

Hala okunuyor oluşu kısmında da şaşkınım.

Bana yazma isteğini geri veriyor.

Ne kadar uzun zaman oldu sevgili okur. Çocuklar büyüdü mevsimler değişti. Kimler geldi kimler geçti.

İçimizde kocaman bir boşluk ile birlikte yaşamaya çalışmak da en zoru.

Sanki hala oradaymış gibi. Uzak bir yere gitmişte dönecek gibi...

Ama yaşıyoruz. Gülüyoruz geziyoruz eğleniyoruz. Yaşamak zorundayız gülmek ağlamak zorundayız. 

Neler mi oluyor son zamanlarda.

Küçük oğlum bu sene 1. sınıfa başladı. Yeniden aynı sürece şahit olmak tuhaf ilkine göre hep daha sakinim tecrübesizlik gerçekten çok kötü çok çok kötü.

Eşim ufak bir kaza geçirdi dizi döndü bir kaç aydır bununla uğraşıyoruz. Sanırım tedavisi biraz zaman olan bir süreç. Sabırsız bir eşim olduğu için biraz kafalar gidik bu ara.

Çocuklar hala bebeklik yataklarını ve mobilyalarını kullanıyorlardı. Okula başladıklarında bu sürece gireceğim diyordum kafamda sürekli bir erteleme halindeydi bu düşünce.

Ama ikisi de ödev yapmaya başlayınca el mecbur yeni oda yapımına girdik. Sonunda süreç dün tamamlandı ve çocuklar göçebe yaşama son verdi.

Kitap okumaya çalışıyorum. Geçen yıl sadece iki kitapla kapatmışım bu sene bunu yıktım şükür. Asya tarzı kitaplara gidiyor bu ara hep elim şükür dizileri gibi kitapları da içimizi ısıtan türden.

Gelecek hafta bu kız 34 yaşında olacak. Uzaktan kendime bakınca inanamıyorum çünkü içim hala o kadar genç ki. Sürekli kendimi kırtasiyede ıvır zıvır alırken buluyorum. Boya kalemlerine bayılıyorum. Elbiselerden eteklerden çok hoşlanıyorum. Geçen acaba yaşlanınca nasıl giyinirim eleştirirler mi beni gibi bir düşünce ile buldum kendimi.

Hof sosyal medyada çok vakit geçiriyorum. Haddinden fazla hakkettiğinden fazla gözlerime yazık ama bağımlılık resmen.

Ve yepyeni bir bağımlılığın kızıl goncalar. Bu diziyi izleyebilmek için pazartesi akşamları beni ve gayretimi görmenizi isterdim :D Tabi ki Cünzey fanıyım amma velakin en sevdiğim karakter Sadi Hüdai. :D

İşte böyle sevgili okur. Umarım oralarda bir yerlerdesin ve bu yazıyı okursun. Şöyle oturmuşuz

da son zamanlarda neler oluyoru anlatmışım sana sahi sen nasılsın ne var ne yok oralarda.

UZUN ZAMANDAN SONRA

 Geçen yaz başında çok ani şekilde babamı kaybettik.

Hayat belli süre durdu.

Ben hala ve sanırım daima 33 yaşımda kaldım kalacağım.

Ne hissettiğimi kendime bile anlatmak zor. Yazmak daha da.

Bugün tesadüf bloğuma girdim ve sayfamın bir günde yüz defa okunduğunu gördüm.

İçimdeki yaz uyanır gibi oldu ve kendimi burada buldum.

İçimi dökemem belki ama kafamda uçuşan düşünceleri buraya not edebilirim.

Umarım oralarda her şey yolundadır sevgili okur.

GÜNEŞLİ GÜNLER

 Houuf vallahi...

Güneşli günlere bile sevinemediğimiz zamanlardayım :(

Elim her musluğa gittiğinde hemencecik kapatmaya çalışıyorum.

Güneşli her gün Allah'ım ne olur güzel yağmurlar yağsın diye dua ediyorum.

Ülkemin bir tarafı kuraklıkla kavrulurken bugün bir tarafını seller vurduğu haberini aldık.

Doğa resmen teker teker bedel ödetiyor...

Yani tamam diyorum iyiyiz daha iyi hissediyoruz biri çıkıyor şu gün bir felaket olacak ya da İstanbul depremi 9.0 şiddetinde olacak diyor. 

Anlıyorum belki de biran önce önlem alınması için çabalıyorlar çok da haklılar ama ya bizim durumumuz. Bir türlü toparlanamayan psikolojimiz.

Her gün yeni bir felakete uyanır olduk. Sürekli tetikteyiz felaket senaryoları yazıyoruz. Yaşamak bu kadar zorken zaten bir de bu insanlar var.

Biraz kafam dağılsın sosyal medyada bir şeyler paylaşayım dedim toplasanız 200 takipçim falan var. Bir kaç tarif paylaştım bu asmr video diyorlar hoşuma gitti bende kafam dağılsın diye çektim. Geçenlerde bir tanıdık maşallah çifter çifter kırıyorsun videolarında yumurtaları dedi. Önce şaka yapıyor sandım hani et vb. ürünler paylaşsam tamam da alt tarafı kek yapmışım. Yahu benim 200 takipçim hep arkadaşım akrabam zaten kime neyi özendireyim ki herkes kek yapar yani insanın kafa dağıtmasına bile izin vermiyorlar.

Ancaaa eleştiri...

Neyse kısa bir iç döküştü üzgünüm sevgili okurcum.

Tam mutlu şeyler yazayım diyorum olmuyor coğrafya kader arkadaş yapacak bir şey yok.

SEVGİLİ GÜNLÜK 14

 Yıllar önce bu şekilde bir seriye başlamıştım.

Geçenlerde okuma istatistiklerine bakarken okunduğunu fark ettim ve neden devam etmiyorum dedim çünkü ancak bu şekilde nerelerdeydim sorusuna cevap verebilirim.

Ah ben nerelerdeydim o zaman.

Zaten yeterince sıkıcı ve bunaltıcı günler yaşarken bir de depremin oluşu ne basit dertlerim varmışa döndü.

Deprem konusuna hiç girmeyeceğim çünkü çok üzgünüm daha da üzülmemizi istemiyorum...

Oğlumun okula başlaması yeni hayat düzenimizin oturması falan beni çok yordu bu sene.

Alışkanlıklarımdan öyle zor vazgeçiyorum ki yeniliklere resmen kapalı beynim. Yeni düzen oturdu ama ben neler çektim :(

Çok öfkelendiğim ve kabullenmekte çok zorluk çektiğim olaylar da oldu.

Küstüm bir müddet hayata. 

Sonra sorguladım neden oldu diye.

Sonra kabulleniş. 

Sonra hayırlısı böyleymişler.

Sonra görelim bakalım mevlam neyler neylerse güzel eylerler...

İşte buralar böyle sevgili okurcum. Doğru düzgün kış olmayışı baharın gelişine bile sevinememe neden oluyor. Oysa içim içime sığmazdı çiçekler böcekler...

Halimize günümüze bin şükür Allah standarttan saptırmasın.

Uzun zamandan sonra bu hafta sonu evdeydik. Ah ne iyi geldi. Gereksiz tüm işlerimi toparladım. O işler kafam da o kadar büyüyor ki. Bu yıl aldığım bir kararda ertelememek kafam da bir iş varsa elimden geldiğince ertelememeye çalışıyorum şu ana kadar başarılıyım umarım devam da ettirebilirim.

Arada buralarda da oluyorum yazıları okuyorum. Umarım sende oralardasındır ve hala sevgili okurumsundur.

ELA LALE EL ELE !!!

 Merhaba ekranı ardında beni okuyan çok ve pek çok sevgili okur.

Bu kız mezun olalı daha 10 yıl oldu ve oğlu bu yıl 1. sınıfa başladı.

Hadi diyelim başladı ben daha yeni ders çalışmayı bırakmışım ne demek her akşam ödev yaptırılacak !!!

Hem de olmayan bir zaman dilimi yaratılarak.

Ay sevgili okurcum ya yandı benim beynimin devreleri yine :(

Oğlum 1. sınıf ve öğlenci akşam 18:45 gibi evde oluyoruz ve yemek pişir yemek yap ödev yaptır asla ama asla kendime zaman bulamıyorum :(

Kardeşim bu Ali ye ne oldu ömer mısırı mı sevmedi ışık soğuk süt mü içti de biz elalara lalelere kaldık :D

Her akşam ağlama krizleri eşrafında ödevler yapılıyor elalara ve lalelere sayılıp sövülüyor ve kapanış :D

Yani bir nevi neden buralarda değilimin kısa bir açıklaması iç döküşü.

Peki bu zaman diliminde akıl sağlığı mı nasıl korkuyorum.

Vallahi kitap okuyarak. Ödev bitti mi anında anne topuk hemen çay ya da ıhlamur demliyorum alıyorum kitabımı elime bir nevi dünyadan kaçıyorum.

Şükür ki kitaplar var.

İşte böyle sevgili okurcum buralar biraz bu şekil :D

OCAK - ŞUBAT - MART

Hello sevgili okurcum baktım baharın geleceği yok en iyisi ben bloğa geleyim dedim :D

Uzun uzun aralar vermeyi sevmiyorum hiç, bir de bunlara bahane bulmayı daha hiç :(

O yüzden direkt giriyorum konuya.

Ne var ne yok oralarda dersen...

Bu aralar ben;

Seviyorum:

Her ne kadar bahar gelsin diye deliler gibi istesem de bu ara mutfakta uğraşırken pencereden usul usul yağan karı izlemeyi seviyorum. Çocuklarımla vakit geçirmeyi seviyorum. Akşam ev sessizleştiğinde kendime vakit ayırmayı seviyorum...

Yiyorum:

Ah neler yiyorum hem de neler :( Bu kar tatilleri hep kilomda artış olarak dönüyor :(  Kahvaltıda pişiler öğlen kahve yanına kekler kurabiyeler eh akşamda çayın yanına petibör :( of yine çok yediğim aklıma geldi ( Müsadenizle şuracıkta bir kaç damla göz yaşı...)

İçiyorum:

Gün içerisinde fark ettim ki sadece bir bardak su içmişim. Bende su hatırlatıcısı uygulaması indirdim bu aralar sürekli su içiyorum :D

Bir de pazar kahvelerimiz var kışın havalar soğuk olduğu için genelde bir kahve içimlik dışarı çıkıyoruz.

Yapıyorum:

Kar tatili olunca bol temizlik yaptım. Çekmeceleri düzenledim fazlalıklardan kurtuldum. Hayret ediyorum her seferinde nasıl koca bir çöp poşeti çöp çıktığına ! Şimdi dolapları açtığımda mutluluk ile bakıyorum ama bu şekilde maks. iki gün daha dururlar sonra yine deli kızın çeyizine dönerler.

Düşünüyorum:

Ay ben tam bir düşümatiğim her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmeye programlanmış beynim. Hobi olarak düşünüyorum yani hatta bir çeşit spor benim için :D :D O ne yaptı bu şöyle mi olur buraya buradan mı gidilir ilaçlarını içti mi üzeri açıldı mı üşüyor mu bu sözleri nasıl yazıyorlar oha ya adamlarda ne para var nasıl kazanıyorlar yahu bu paraları bla bla bla...

Hayal Ediyorum:

Şu ara tatil hayal ediyorum ama hayalden öteye gidecek gibi de durmuyor. Neyse bozmayalım güzel yaz tatilleri hayal ediyorum hayalde mi paralı beeee ! En güzelini hayal ederim hem de :D

Dinliyorum:

Ben damardan alıyorum müziği sanırım. Su gibi içiyorum... Yemek gibi Yiyorum... Aklıma gelen her şeyi dinliyorum çoklu bir müzik zevkim var. Pop, türk sanat müziği, Türk Halk Müziği, Rock Rap her şey... Ne demişler kötü müzik yoktur alışmamış kulak vardır.

Okuyorum:

En son Gece yarısı kütüphanesini bitirdim ve çok çok beğendim. Şimdi ise Yeşilin Kızı Anne 'nin 6. kitabını okuyorum.

İzliyorum:

Allah Netfliksi bulandan da razı olsun eskiden film izlemek o kadar zordu ki. Bu aralar yine kore dizileri batağındayım :( hometown cha cha cha yı bitirdim güzel kafa dağıtan bir dizi :) Kulüpü izledim ve bir sürü film. Filmlerden de en çok Vespanın yapılış belgeselini beğendim tavsiyem size tavsiyem :D

Bu ara böyle sevgili okurcum. Senin oralarda ne var ne yok bakalım ?

NASIL ANLATSAM, HANİ NEREDEN BAŞLASAM...

 Vay ki ne vay!

Yazmayalı aylar aylaaaar olmuş.

Mart ayının ilk haftası çok can sıkıcı olaylara maruz kaldık. Olayların etkisini atmam çok uzun sürü. 

Bir takım hayata küsmeler yaşandı her şeyden el etek çekildi derken yaz girdi araya onca kapanmadan sonra hiç evde durmadık zaten. Bahçede köyde tatilde yaza da veda ettik yine gelemedim buralara...

Sonra bir kayıpta biz verdik koronaya... Gencecik kuzenimi kaybettik.... Çok çok acı.. Allah tüm ölenlere rahmet eylesin yakınlarına da sabırlar versin...

Yine uzun bir süre kendime gelemedim eee hayliyle buralara da...

İki gün önce doğum günümdü sanırım yeni yaş ile vücuduma yeni sürüm geldi ve işte buradayım...

Umarım hoş gelmişimdir.

Ve sen sevgili okurcum oralardasındır....

BU ZAMANA KADAR NEREDEYDİN ?

 Bunca zaman geçmiş mi gerçekten blog yazmayalı...

Okudum durdum her gün bakındım ama yazmak bu sıralar kendimce cesaret işi...

Merkür retrosu mudur mars mıdır bilmem ama keyfim pek kaçık :(

Saçma sapan insanların hayal dünyaların uydurdukları şeyler yüzünden huzursuzuz ailecek. Bazı insanlar var gerçekten mutluluk sevmiyorlar. Mutlu insana tahammülleri yok hemen bir huzursuzluk yaratalım diyorlar. Bu sefer ki kurbanları da biz olduk...

Onlara verdiğin onca sevgi güven bir anda yerle bir oluyor. 

Kafan karıştı değil mi sevgili okur benim de kafam çorba zaten. 

30 yaşıma bir hafta kala depresif hava hakim buralarda. Oysa güzel zamanları geri de bırakmıştım. Aşırı koşturmadan uğrayamamıştım bir ara...

Gökçeada ile kavuşmuştuk mesela... İlk defa ayağım suya değmişti. İlk kalabalık aile tatilimizdi. Sonra Keremikomuz iki olmuştur. Yine aile arasında küçük bir kutlama yapmıştık...

Bolca güneşin ve yazın tadını çıkarmıştık ormanlarda koşturup durmuştuk. Sanırım koronanın en güzel yanı bizi açık havaya salması oldu.

Bu ara bolca vaka duyduk etrafımızda bitmiyor... bitmek bilmiyor... :(

Umut hep var biliyorum ama depresif olunca pek uğramıyor düşüncelerime...

Öyle böyle işte sevgili okurcum.

Umarım oralarda her şey yolundadır.

Hoşça ve huzurla... 

AĞUSTOS 2020

Neredeyse ay bitiyor ben daha yeni yazıyorum yazıklar olsun mu bana :(

Of be sevgili okurcum çok canım sıkkın ne yapayım 200 yılda bir denk gelen pandeminin bizi bulması çok acı değil mi :( Ya en ufak bir adım atmaya kalksam dışarı bin kere düşünüyorum. Çocuğum oraya dokunma buraya dokunma yıldım bezdum :( Rabbim biz bu işle gerçekten baş edemiyoruz sen bizlere acı da al artık şu virüsü üzerimizden :(

Neyse sevgili pek sevgiliiii okurcumlar gelelim temmuz dökümüne. Aslında güzel bir ayı geride bıraktım. Levent dört oldu aile içinde doğum günü kutladık. Sonra bol bol iş hafta sonları da çocukları parka ve kumsala götürdük. Akşam üzeri kumsallar boştu bizimkiler de bol bol kumla oynadı. Sonra malumunuz bayramdı ve ben üç buçuk atarak Kayseriye gittim. Eşimin ailesi orada aylardır görüşmüyoruz. Çocukları çok özlediler biz de gidelim dedik ama sorun nasıl gittik. Ben zaten pimpiriklikte bir dünya markasıyım. Kolonya ve maske ile yaşadım diye bilirim :( Ay ne zor be ne zor... Ayrı kalmak dosttan insandan :(

Kayseri de genel de köyde ve bahçedeydik başka kimseleri de görmedik şükür. Aslında nasıl iyi geldi doğa anlatamam. Bu sefer bambaşka geldi her yer bana sanırım karantinanın etkileri ben de yeni çıkıyor. Tarımla uğraşmak bağ bahçe anlam kazandı bu tatilde yetermiş be ufacık bahçe doyuruyormuş insanı...

Hava da güzeldi şansımıza 4 gün kalıp geri döndük. Bazı insanlar aşırı dikkatliydi bir benzin istasyonu her maskesiz gireni bıkmadan usanmadan uyardı. Hala maskesiz insanları görmek beni çıldırtıyor. Maskeni tak deyince de o sırıtış yok mu kafasını duvara sürtüp kıvılcım çıkartacaksın onlardan (Yılan Hikayesi izleyenlerin gözleri yaşlı :( )

Öyle işte sevgili okurcum sonrası kürkçü dükkanı işe geri dönüş.Sanırım ağustosta da izin alıp biraz kafa dinlemem lazım. Sizler de ne var ne yok bakalım umarım her şey yolundadır. Şimdilik hoşça ve huzurla kal oralarda...

TEMMUZ 2020

HELLOOOUUĞ gençler ve daim genç kalan bizler şaka maka merdiven 30'a dayanmış aa dostlar :(

Bu giriş neden böyle oldu biliyor musun bu ay oğlum dört yaşına giriyor. Kendime durup durup oha iki çocuğum var ya benim... diye hatırlatıyorum o da sağ olsun yaşlandığımı bir kez daha yüzüme vuruyor.

Kalpler kırık duygular buruk gözyaşları pıt.

Haziran levelini geçip temmuza ulaşann siz sevgili okurcumlar ne var ne yok bakalım oralarda bu ara pek blog yazısı girmiyorsunuz hayırdır siz :D

Benim haziranım diğer aylara göre nispeten daha iyiydi. Az buçuk normalleşmeye başladık. Malumunuz işe de dönüldü maskeli hayat çok zor :(

Ve sürekli kurumumuzda pozitif vakalar duyuyoruz :(

Umarım tez zaman da gidersin sevgili hastalık yeter bu kadar Türkiye turu bence...

Onun dışında çocukları kumsala götürüyoruz ikidir. Kamp sandalyelerimizi alıyoruz eşim ve ben denize girmiyoruz çocuklarda diğer insanlardan uzakta kumda oynuyorlar gerçekten çok iyi geldi çocuklara...

Bu arada keremikoyu sütten kestim bu ay umarım kesintisiz uykular çok yakındır dinimiz amin :D :D

Bol bol yedik içtik ve diyete başladık bu ay bir kilo verdim darısı temmuz ayına inşallah :)

Öyle işte sevgili okurcumlar yeni normale alışmaya çalışarak hayata devam ediyoruz.

Bu arada yeşilin kızı Anne kitabını okudum ve dizisine başladım öyle güzel ki :)

Şimdilik...

Hoşça ve dostça kalın oracıklarda :)

HAZİRAN 2020

Nerdeydim nerelere geldim... dırı dırı dırı

Ay yine ne çok olmuş yazmayalı. Ama ramazan da ben hep böyle oluyorum ya evde de olsam hep koştur koştur...

İnan hiç vakit bulamadım. Çok da özledim buraları...

1 Haziran itibari ile de işe döndüm malum. Geçen hafta o kadar yoğundu ki iş ancak bugün fırsat bulup yazı yazabiliyorum.

Nasıl geçiyor günleriniz. Ben daha sakinim ama yakınımda bir vaka duyunca da aşırı tedirgin oluyorum. Maske ile çalışmak gerçekten çok zor bir de klimalar da çalışmıyor yanıyoruz dostlar yanıyoruz :(

Mayıs ayı nasıl geçti diye dönüp baktığımda tek söyleyebileceğim sakin...

Her gün aynıydı çocuklar akşam iftar sahura kadar otur sahur tekrar yatış.

Arada işe geldim. Ekmek yapmadım pide yapmadım :D Kilo almadım :D (hala emzirmemin etkisi büyük :D )

Öyle böyle geçti günler ama en kötüsü bayramdı :( Hiç bayram gibi değildi... Çok fazlaca buruk. Sabah neşe ile kalktık giyindik aile fotoğrafları çekildik...

Sonra hazır giyinmişken herkesi görüntülü aradık değişik oldu tabi ama anılarımızda hayli yer edineceği kesin...

Senin nasıldı bayramın bizim gibi buruk olanlardan mı :(

Annemlere her gidişimde muhteşem eşyaları ile fotoğraflar çektim :D

İşte böyle sevgili okurcum sahalara döndüm umarım çoook güzel yazılar yazarım.

O zaman hoşça ve huzurla kal oralarda... 

SAR BAŞA

Merhaba sevgili okurcum.

Ben yine işimin ve bloğumun başındayım malumunuz bugün perşembe.

Şöyle bir ne yazacağım ne yazsam diye düşündüm, neler yaptık diye haftayı taradım kafamda bildiğin günler birbirinin aynı. Sar başa her gün aynı günü yeniden yaşıyor gibiyim.

Geçen haftadan bu yana neler oldu bir bakalım o zaman.

Eşim her gün işe gidiyordu cumartesi günü hava da çok kötüydü gitmeme kararı aldı bu hepimiz de bir şok dalgası yarattı :D :D Çünkü sevgili okurcum benim eşim işkoliktir. İşiyle yatar işiyle kalkar bayram seyran dinlemez gider kendi işi olunca bir de sıkı sıkıya bağlıdır. Bu yüzden maaile şoka girdi durumun ciddiyetini anladı :D

Sonra ciddi bir karar verip Levent'in saçlarını traş ettik :D :D Bir tık eşşek traşı oldu :D 

Ama Levent'e çok yakışıklı olduğu konusunda ikna edici çok konuşma yaptık. Aynaya bakıp çok yakışıklıyım diyor ah bu erkek egosu :D :D :D

Sonra pazar da hep evdeydik sil süpür yıka as. Yemek hazırla ye topla. Çocuklarla oyna yıka uyut. Pazartesi Eşim koşarak işe gitti :D

Onun dışında tüm günler aynı kalk, kahvaltı, topla, oyna, öğle uykusu, çorba vakti, yemek pişir, yemek ye, biraz otur, sonra uyku...

Çok şükür bu halimize hasta değiliz açıkta değiliz işimizden şimdilik olmadık...

Nankörlük olmasın ama bir an önce bitsin artık bu süreç eski sağlıklı günlerimize geri dönelim parkları bahçeleri özlüyorum en çok. Doğaya çok hasretim. Rabbim tez zaman da tüm dünyaya sağlık ve mutluluk versin inşallah.

Şimdilik böyle yine yazılarınızı okudum.

Haftaya görüşünceye dek hoşça ve huzurlu ve sağlıklı ve evde kalın...

NİSAN 2020

Ay ne 2020 imiş arkadaş yaşa yaşa bitmiyor...

Her ay farklı bir olayla sınıyor bizi.

Aralıkta bize bunları yaşayacaksınız dünya böyle olacak diye söyleselerdi sen çok film izliyorsun arkadaşım derdim herhalde. Zaten film gibi bir hayatımız oldu...

Evet sevgili okurcum nasıl gidiyor karantina günleri. Ben yine esnek çalışmaya devam perşembe günleri benim günüm. Ay ne blog yazmışsınız yaaa oku oku bitiremedim. Çoğunuzun yazılarını okudum ama yorum yazacak vakit bulamadım o kadar çok yazı okudum ki...

Anladığım kadarı ile hepimiz üç aşşağı beş yukarı aynıyız şükür kimse de bir sağlık sıkıntısı olmamış.

Geçen hafta yazdığım yazı da ofisten bir arkadaşımız doktor eşi corona pozitif olmuştu. Arkadaşımız da test yaptırmıştı o test sonuçlanana kadar öldük öldük dirildik. Ben arkadaşımızı 10 günden fazladır görüşmemiştim ben bile kendimden şüphe duydum. Bir nevi hepimiz kendimizi karantinaya aldık. Sonunda arkadaşımızın testi negatif geldi de derin bir nefes aldık. Eşi de şükür hastaneye gitmeden atlattı gibi ama annesi yoğun bakımda onun için dualarınızı beklerim...

Şimdi ben nasılım aslında ben gayet iyiyim evimi çocuklarımı çok özlemişim daha da doyamadık :)

Bir sürü iş hallediyorum çocuklarla eğleniyoruz çok şükür bugünümüze.

Hayatım hep çok yoğun hep bol koşturmacalıydı bir oturup soluklanamıyordum şimdi tam da hayal ettiğimi yaşıyorum mesela saate bakmıyorum....

Ömrümde hiç puzzle yapmamıştım ki böyle hobilere bayılırım tam benliktir ama hep bir koşturmaca çocuklar falan. Geçen pazar günü yıllar önce aldığım puzzle çıkardım ortaya ( not: bakınız yapmıyorum ama evimiz de puzzle var :D :D )

Öğlen uykusuna Keremikoyu yatırdım ve başladım yapmaya. Kah ben yaptım kah eşim. Yemek ye temizlik yap gel otur puzzle başına :D O gece abartısız 2 ye kadar puzzle yaptık ertesi günde ben yine öğle uykusu vaktinde bitirdim hayır acelen ne yok illaha bitecek. Ama bayıldım bu uğraşa şu çocukları bir büyüteyim bir de puzzle yapıştırıcısı alayım tutmayın beni haha :D 

Sonracığıma Levent'e kreşden o gün yapılacak etkinlikleri gönderiyorlar genelde onları yapıyoruz. Boyama koşmaca kepçecilik çöpçülük inşaatçılık otoparkçılık falan oynuyoruz :D :D

Sonra yemek yedir temizlik yap akşam yemeği banyo kapanış. Genel olarak günlerimiz de bu rutin de geçiyor.

Dışarıya bahar gelmiş ya sevgili okurcum lalaler açmış her yer çiçek... Bu güzelliklerden mahrum kalıyoruz bu sene bakalım daha ne kadar sürecek böyle...

Rabbim tez zamanda şifasını gönderir inşallah...

Şimdilik benden bu kadar sevgili okurcum. Oralarda olduğunu biliyorum kendine dikkat et haftaya görüşünceye dek hoşça ve huzurla ve sağlıklı ve evde kal (nasıl da sosyal mesajlar veren bir bloggırrr ooov çok havalı :D )

Bay !

SES 1..2..

Korona günlükleri karantina günleri korona günlerinde aşk vs...vs..vs...

O kadar çok bu şekilde atılmış başlıklı yazı okudum ki içim daha da çok bayıldı.

Ben de bir ses verip kaçayım dedim çünkü neden artık haftada bir gün işe geleceğim. Bu sabah hazırlanırken bile aylardır işe gelmemiş gibiydim :(

Zor sevgili okur cidden çok zor günler geçecek mi geçmeyecek mi nasıl olacak bir bilinmeze sürüklenip duruyoruz. Bazen bize çok uzak geliyor ama bir o kadar da yakın...

Mesele aynı ortamda çalıştığımız bir arkadaşımızın eşi doktor ve bugün testi pozitif çıkmış hepimizin yüreği ağzında ya bize de geldiyse diye bakalım bizim arkadaşımızda bugün test yaptırdı sonucu ne olacak.

Ben size sonucu büyük ihtimalle bir hafta sonra vereceğim. Bu süre zarfında kendinize gerçekten iyi bakın çünkü vakit zor vakit...

Onun dışında çocuklarla evde olmak çok iyi geldi hem bana hem çocuklara...

Ama aile mi dışarı çıkmayı özgürlüğü özledim :(

Ne kötü günler yahu...

Şimdilik hoşça ve huzurla kal oralarda...

Not: Fotoğraf bana ait İstanbul da bahar ne güzelmiş geçmiş zaman...

MART 2020

Ay insanda ne yaşama hevesi kaldı ne yazma !!!

Dünya bir yandan ülke bir yandan düşmanlar her yandan...

Ne bitmek bilmez çilesi şu insan oğlunun ne savaş aşkı ne kan tutkusu...

Yıllar geçiyor devirler değişiyor insan oğlunun hırsı bitmiyor tükenmiyor...

Bu yazılar benim bloğuma göre değil...

Benim bloğum yazlık sayfiye yeri sevgili okurcum ama insanı artık bu raddeye getiriyorlar...

Yazık bunca yıldır giden onca cana ardından kalana ...

Hakikaten ne 2020 arkadaş... Her gün ayrı bir felaket senaryosu yazıyoruz. Yok korona yok savaş yok deprem bir bilgisayar oyunu gibi hayatımız her yandan vurdukça vuruyor bu ara...

Neyse ki bu olumsuzlukların dışında hayatımız iyi gibi en azından çocuklar hasta değil çok şükür...

Şubat ayını geride bırakırken hangi anıları doldurduk bavulumuza gel birlikte bakalım...

14 şubatı seviyorum arkadaşlar kimse linç etmesin yani zaten zar zor çiçek alıyorlar bari belli bir gün olsun da çiçek görelim :D :D

Hasılı çiçeğim geldi arkadaşlar :D

Sonra Keremikom yürümeye başladı şükür :) Kollarım kırılma noktasındaydı artık. 

Eşimin doğum günü için Kahve dünyasından çikolata paketi gönderdim. Hay göndermez olaydım, önce gününde ulaşamayacak dendi sonra yeni paket gönderdiler sonra eşime iki paket gitti sonra birini iade edin dediler aayhh resmen doğum günü rezil oldu siz siz olun göndermeyin okurcum :(

Eşime bir doğum günü videosu hazırladım malumunuz kendisi bir balık burcu tabi ki onu ağlatacaktım :D :D

Bu güne kadar doğum günlerinde çektiğimiz fotoğrafları videoları kolajladım ve bu yılda çocuklar ile birlikte video çekip sonuna ekledim ay kendim yaptım diye demiyorum pek güzel oldu tabi ki izlerken gözler yaşlı gözler şelale... Bu arada 22 yaşından beri doğum günü kutluyoruz eşim 32 oldu 10 yıl dile kolay...

Sonra pasta üfledi çocuklar :D :D ve kapanış.

Hava güzel olunca hafta sonu çoğunlukla parkta ve Karaköy Güllüoğlu'nda geçti. Kahveciden sonra yeni favorimiz :D

İşte böyle sevgili okurcum üzerimize gelen tüm kötülüklere rağmen hayata tutunduk gidiyoruz...

Sende ne var ne yok nasıl orada havalar...